Πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη πλέον ετήσια συγκέντρωση των δρομέων του Πάρκου Τρίτση. Απαρτία δεν είχαμε μιας και οι απουσίες ήταν σημαντικές, αλλά σαν αριθμό συμμετεχόντων ξεπεράσαμε κάθε προσδοκία. Νέα πρόσωπα και δρομείς

Φαγητό (από αυτή την πίτα του Φωτάκη πάλι δεν έφαγα φέτος), μουσική και καλή διάθεση ήταν διάχυτα στον χώρο που μας διέθεσε η διεύθυνση του πάρκου, την οποία ευχαριστούμε πολύ. Το κρύο απέξω ήταν αρκετό και το γλυτώσαμε…..

Βεβαίως βεβαίως μεγάλο γεγονός ήταν η απονομή του τιμητικού τίτλου του Αρχιμαδρίτη στον Νίκο.

Έτσι ώστε σε περίπτωση που ο Πατριάρχης θα είναι απών το κενό εξουσίας θα καλύπτει ο δεύτερος στην ιεραρχία μας Νίκος.

Αμήν λοιπόν για την χρονιά που μας πέρασε, με ευχή του χρόνου η συνάντηση να γίνει την Άνοιξη.  Καλύτερα δεν είναι ένα πικ νικ στα γρασίδια με τα πιτσιρίκια να παίζουν τριγύρω από τις κρύες μέρες του Ιανουαρίου??

Περίμενα να δω την Κατερίνα του πείδη, αλλά ένα μικρό κρύωμα την άφησε εκτός…

Ο Τζαν ήταν ο άτυχος της παρέας μιας και η μέρα και ώρα που επιλέχθηκε δεν του άφησε πολλά περιθώρια να έρθει. Θα επανορθώσουμε σύντομα….

Ολόκληρη η συλλογή με τις φωτογραφίες

Υ.Γ. Αρχίζω και απογοητεύομαι από το παρουσιαστή της εκδήλωσης Γιώργο. Του χρόνου θα του δώσουμε άλλη μια ευκαιρία, αρκεί να έχει προβάρει τα λόγια του από πριν. Επίσης για να λυθεί η γλώσσα του, θα βάλουμε και μια καλλίγραμμη παρουσία δίπλα του. Διπλό το καλό από αυτή την κίνηση.

Αρχικά θα χαλαρώσει ο Γιώργος οπότε θα είναι πιο φυσικός και αν ξεχάσει και καμιά ατάκα, δεν θα πειράξει και κανένα μιας και όλοι μας θα χαζεύουμε την συμπαρουσιάστρια…..

Tο Σάββατο 28 Ιανουαρίου στις 11 π.μ. θα μαζευτούμε όλοι οι δρομείς του πάρκου Τρίτση, για την καθιερωμένη πλέον κοπή της πίτας….

Η εκδήλωση είναι ανοικτή προς όλους με την παράκληση όποιος μπορεί να φέρει κάτι φαγώσιμο, ώστε να φύγουμε όλοι χορτασμένοι

Η συνάντηση θα γίνει στον χώρο δίπλα από το δημοτικό γυμναστήριο των Αγιών Αναργύρων καιρού επιτρέποντος πάντα.

Πηγή: www.oceanida.gr

To βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι διαπραγματεύεται τον αέναο αγώνα του ανθρώπου με το χρόνο.

Το 1982, αφού πούλησε το τζαζ μπαρ του για ν’ αφοσιωθεί στο γράψιμο, ο Χαρούκι Μουρακάμι αποφάσισε ν’ αρχίσει να τρέχει για να κρατιέται σε φόρμα και να έχει την αντοχή να γράφει μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ένα χρόνο αργότερα ολοκλήρωσε μόνος του τη διαδρομή από την Αθήνα στο Μαραθώνα και τώρα, ύστερα από δεκάδες παρόμοιες κούρσες, εκτός από τα τρίαθλα και μια πληθώρα βιβλίων, αναλογίζεται την επίδραση που είχε αυτό το άθλημα τη ζωή του και ακόμα περισσότερο στο γράψιμο του.

Read more…

Είναι εποχή όπου όλοι αργά και σταθερά ξεκινάνε και πάλι το τρέξιμο.

Η εποχή που ο Σπύρος από φόβο κατεβαίνει στους αγώνες με τα ποδοσφαιρικά.

Μη τυχόν τον πούνε δρομέα, όπου μετά θα πρέπει να έρχεται και αυτός τα κρύα βράδια στο πάρκο για προετοιμασίες και άλλα τέτοια περίεργα πράγματα. Συγκρίνεται με τίποτα η ζεστασιά της πισίνας αυτό τον καιρό;

Read more…