Από τον γραφίστα της ομάδας. Ευχαριστούμε Μιχάλη.

Αγαπητό ημερολόγιο,

στον αγώνα του AlpaMayo περάσαμε πολύ ωραία. Αν και δεν είμασταν πολλά παιδάκια όπως πέρσι, η εκδρομή ήταν το ίδιο ευχάριστη.

Είδαμε για πρώτη φορά την μπέμπα του Μιχάλη, θα της δώσουν και όνομα όπου να ‘ναι, να ανεβαίνει στο βάθρο και τον μπαμπά της να κρυφογελάει περήφανος.

Read more…

Αν και η ομάδα είχε χωριστεί στα δύο, ήταν και ο Κένταυρος στην μέση, όσοι εκπροσώπησαν την ομάδα στην φυσική της έδρα έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Μην ξεχνάμε κιόλας πως μερικοί πήραν κάλτσες, χωρίς καν να εμφανιστούν  :-ρ

Όλη η συλλογή με τις φωτογραφίες

Υ.Γ. Από τις φωτογραφίες και μόνο πάντως, γιατί δεν ήμουν παρών στον αγώνα, βλέπω πως ο πατέρας αρχίζει και μοιάζει και πάλι με δρομέα

Με συντροφιά το σύνθημα «αν δεν έχεις δουλειά πάρε τα βουνά», ένα απόγευμα χωρίς πολύ σκέψη δήλωσα συμμετοχή στον αγώνα του Κενταύρου. Μετά από 4 μήνες προετοιμασίας και απορίας για το τι θα κάνω τόσες ώρες στο δρόμο η στιγμή είχε έρθει.

Έχοντας ως οδηγό και καθοδηγητή τον Πατριάρχη της ομάδας ξεχυθήκαμε τα ξημερώματα από την Αγριά στο βουνό του Πηλίου και κάπου στο μεσημέρι προς απόγευμα περάσαμε την γραμμή του τερματισμού.

Στα πρώτα λόγια μετά το τέλος του αγώνα, υπήρχε μια έντονη δυσφορία για την διαδρομή και την δυσκολία που συναντήσαμε (κάτι σαν τιμωρία μου έκανε), αλλά όσο περνάνε οι μέρες από τον αγώνα και η μνήμη χτίζει πάλι την διαδρομή το μόνο που μένει είναι χαμόγελο. Το έλεγε και ο Μανώλης. Σε 2-3 μέρες θα τα έχουμε ξεχάσει όλα. Αν θα το κάνω πάλι του χρόνου δεν ξέρω. Ούτως η άλλως μας περιμένει Παρανέστι. Με ή χωρίς δουλειά….

Read more…