Η εποχή ψοφάει για ταχύτητα. Συνηθίσαμε να γουστάρουμε θεάματα που διαρκούν το πολύ 2 λεπτά μετά το μπαμ. Περιμένουμε πως και πως τον αγώνα των 100 μέτρων σε κάθε μεγάλη διοργάνωση ως πεμπτουσία της απόλαυσης. Για το θεατή όλοι οι δρόμοι πάνω από τα 400 μέτρα έχουν το στοιχείο της υπομονής, της επιμονής και της φαινομενικής μονοτονίας. Πράγματα αντιεμπορικά όπως και να το κάνεις.

Ο δρομέας μεγάλων αποστάσεων πρέπει να παλέψει με όλα αυτά συν την κούραση του μυαλού και του σώματος. Ποτέ δεν κατάλαβα αν είναι καλό να σκέφτεσαι διάφορα όταν τρέχεις μεγάλες αποστάσεις για να ξεχνιέσαι ή να έχει το νου σου κενό φορτωμένο μόνο με το ένστικτο του δρόμου και του τελειώματος. Ίσως γι’ αυτό ποτέ δεν κατάφερα να τρέξω μεγάλες αποστάσεις. Όχι για μία ή δύο φορές. Αυτό μπορεί να το κάνει ο καθένας από περιέργεια, για την εμπειρία, για να ‘χει να το λέει.

Read more…

Κάποια στιγμή, δεν θυμάμαι πότε ακριβώς η Αγγελική είπε την σοφή κουβέντα.
Ο καλύτερος αριθμός για τα mustukuluru είναι το 5.

Όσες και οι συλλαβές των MU STU KU LU RU

5 λοιπόν μαζευτήκαμε και στο Λαύριο για έναν αγώνα που δεν ήταν αγώνας, αλλά προσωπικά το χάρηκα πιο πολύ. Νομίζω και οι υπόλοιποι….

Read more…